طراحی وب سایت

در عجبم که حالا دانستن معنای کلماتی مثل open و save چه کمک والایی می تواند به سواد دانشجویان و افراد بکند! به نظر می رسد این طرز فکر و تفکراتی از این دست که مختص برخی معدود افراد شیفته غرب و از خود بیگانه است که صرف نوشتن و خواندن چند کاراکتر یا کلمه انگلیسی را حمل بر سواد خود و دیگران می کنند، دیگر در قرن بیست و یکم که تمام جهانیان به اهمیت حفظ فرهنگ و خط و زبان خود در این دنیای پرتلاطم پی برده اند، تفکری قدیمی، منسوخ و مردود باشد.
فینگلیش یا فارگیلیسی؟
حسین رسولی- دنیای کامپیوتر و ارتباطات
این روزها همه جا صحبت از هزینه پیامک اپراتورهای مختلف و تمهیدات و تلاش های شرکت های وطنی و در رأس آنها همراه اول برای ترغیب و تشویق کاربران ایرانی به فارسی نویسی است. اپراتور دولتی همراه اول مدت ها بود که پیگیر تشویق کاربران به ارسال sms فارسی بود که سرانجام امسال با تفکیک و کاهش هزینه پیامک های فارسی این مهم را محقق کرد. متعاقب اعلام شرکت مخابرات مبنی بر کاهش هزینه ارسال پیامک های نوشته شده به زبان فارسی تا 89 ریال و افزایش قیمت پیامک لاتین تا 222 ریال، این شرکت با همکاری مرکز فناوری دانشگاه شریف اقدام به تهیه و تولید نرم افزار مخصوصی هم برای ارسال پیامک فارسی کرد، به نام «پیام رسان فارسی».
بگذریم از این که ایرادات متعدد این نرم افزار باعث شد پس از اندک مدتی، به کنج عزلت منوی کاربران برود و کمتر دارنده تلفن همراهی از آن استفاده کند. اما در این میان به مرور دو جبهه، چه در میان کاربران و چه بین متخصصان حوزه فناوری و مخابرات شکل گرفته است. عده ای با اخم های در هم کشیده تلاش های مخابرات را بدین منظور یک نوع اجبار دانسته و با اظهار تمایل به همان شیوه نگارش و ارسال پیامک با کاراکترهای لاتین، از سهولت و مزیت های این شیوه سخن می گویند. عده ای دیگر نیز ضمن تمجید و تحسین این اقدام مخابرات و شرکت همراه اول، از محاسن فارسی نویسی و لزوم این کار در راستای حفظ فرهنگ و زبان ملی تعریف می کنند و حتی از همراه اول خرده می گیرند که چرا از ابتدا چنین کاری را نکرد.
البته به نظر می رسد افراد گروه اول بیشتر به سبب عادت چندساله خود برای نگارش کاراکترهای لاتین است که این ایرادها را وارد می کنند و دلیل محکمی برای انتقاد خود ندارند، والا کدام ایرانی است که به زبان مادری و ملی خود دلبسته نباشد و نخواهد از آن استفاده کند؟ دوست دانشجویی تعریف می کرد یک بار استاد زبان انگلیسی آنان از دانشجویان کلاس پرسیده است: «کدام یک از شما در گوشی همراه خود از منوی فارسی استفاده می کنید و پیامک هایتان را به فارسی می فرستید؟» چند نفر دستشان را بلند کردند. استاد فرهیخته ما (!) با اوقات تلخی، این افراد را خطاب قرار داده که دانشجویی که از منوی انگلیسی استفاده نکند، پس حتما زبان به خوبی بلد نیست و به همین اکتفا نکرده و چند نمره ای هم از نمره پایان ترم این دانشجویان بخت برگشته کم کرده است.
وقتی طرز فکر و برداشت یکی از استادان دانشگاهی ما اینگونه باشد که سطح سواد و آشنایی دانشجویانش را با زبان انگلیسی، با استفاده آنان از منوها و نرم افزارهای انگلیسی بسنجد، از بقیه چه انتظاری می توان داشت؟ در عجبم که حالا دانستن معنای کلماتی مثل open و save چه کمک والایی می تواند به سواد دانشجویان و افراد بکند! به نظر می رسد این طرز فکر و تفکراتی از این دست که مختص برخی معدود افراد شیفته غرب و از خود بیگانه است که صرف نوشتن و خواندن چند کاراکتر یا کلمه انگلیسی را حمل بر سواد خود و دیگران می کنند، دیگر در قرن بیست و یکم که تمام جهانیان به اهمیت حفظ فرهنگ و خط و زبان خود در این دنیای پرتلاطم پی برده اند، تفکری قدیمی، منسوخ و مردود باشد.
ای کاش دست کم این قبیل افراد چشم خود را باز می کردند و می دیدند که همان خارجی ها و غربی ها از مدت ها پیش تر برنامه های خود را برای حفظ فرهنگ و زبان ملی و بومی خود آغاز کرده اند و اقداماتی اساسی نیز در این راه انجام داده اند. مسئولان کشور فرانسه از اواسط دهه 90 نسبت به نفوذ روزافزون زبان انگلیسی از طریق محیط مجازی و گرایش به ناچار مردم این کشور به وب پیج های انگلیسی ابراز نگرانی کردند. حاصل آن نگرانی ها و تلاش ها این است که هم اکنون در کافی نت های فرانسه و خانه های مردمان فرانسه دیگر کمتر صفحه ای به زبان انگلیسی باز می شود. از کشورهای غیرغربی هم اگر بخواهیم مثال بزنیم، نمونه بارز آن چین است که در اثر مراقبت ها، تمهیدات و بعضا سخت گیری های مسئولان امور ارتباطات این کشور، اکنون تمام کاربران چینی زبان، تمام ارتباطات اینترنتی و نوشتاری خود را در کلیه قالب ها به سادگی به زبان مادری خود انجام می دهند و هیچ کمبودی هم احساس نمی کنند.
واقعا چرا ما نیز وسعت دید خود را توسعه نمی دهیم و این موضوع را درنظر نمی گیریم که کاربرد فناوری های نوینی چون اینترنت و موبایل، محدود به همین چند ساله و یکی- دو دهه نخواهد بود و تازه در اول راهی هستند که به مرور هرچه گسترده تر خواهد شد؟ به راستی چرا به جای اینکه از فینگلیش نوشتن خود دفاع کنیم، به این نمی اندیشیم که کاری کنیم، حتی روزی مردمان انگلیسی زبان از خط و علایم زبان فارسی استفاده کنند و پیامک های خود را با استفاده از آنها بفرستند؟ به نظرتان تصور موهوم و دوری است؟ پس شاید بد نباشد بدانید، چینی ها از هم اکنون نیز تقریبا چنین کاری را کرده اند و رفته رفته محیط اینترنت را به تصاحب خود درمی آورند. فقط کافی است دیدگان خود را به کمی آن سوتر بدوزیم؛ مثلا سی یا هفتاد سال دیگر.
البته نگارنده جزو پیروان و از طرفداران نظرات کسانی مثل فوکویاما و ساموئل هانتینگتون و دیگران که معتقد به جنگ تمدن ها و بلعیدن تمدن ها توسط یکدیگر هستند، نیست. اما بی شک هر ایرانی واقعی و وطن دوستی، آرزوی سربلندی کشور خود را در هر زمینه ای دارد و این هم می تواند بخشی از مسیر اعتلای کشور عزیز ما باشد. حال یک بار دیگر به تیتر مطلب نگاهی بیندازید. نظر شما چیست؟

منبع : اخبار فناوری اطلاعات  تاریخ : 5   اردیبهشت   1388  شاخه : فن آوری اطلاعات